Η Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, που τιμάται κάθε χρόνο στις 9 Φεβρουαρίου, είναι αφιερωμένη στη διαχρονική πορεία, τη σημασία και τη συμβολή της ελληνικής γλώσσας στον παγκόσμιο πολιτισμό. Η ημέρα αυτή αποτελεί αφορμή για να αναδειχθεί ο ρόλος της γλώσσας ως φορέας ιστορίας, σκέψης, αξιών και πολιτισμικής ταυτότητας, αλλά και για να συνδεθεί το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον της.
Στο πλαίσιο του εορτασμού της Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας στο 2ο ΕΠΑ.Λ., υλοποιήθηκε εκπαιδευτική δράση βασισμένη σε πρόταση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) με τίτλο «Το ταξίδι της Ελληνικής γλώσσας». Μαθητές και μαθήτριες της Α τάξης ήρθαν σε επαφή με δύο λογοτεχνικά κείμενα που αναφέρονται στην πρώτη μέρα στο σχολείο, αλλά προέρχονται από διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Συγκεκριμένα, μελετήθηκε απόσπασμα από το έργο «Αναφορά στον Γκρέκο» του Νίκου Καζαντζάκη (1961) και από το έργο «Η πρώτη μέρα στο σχολείο» του Βασίλη Μάστορη (1998). Οι μαθητές εντόπισαν διαφορές στη γλώσσα, στο ύφος και στο λεξιλόγιο, καθώς και στις σχολικές συνήθειες και εμπειρίες που περιγράφονται στα δύο κείμενα.
Στη συνέχεια, σύγκριναν τις εμπειρίες αυτές με τη δική τους πρώτη μέρα στο σχολείο και κατέγραψαν προσωπικές αναμνήσεις από την πρώτη τους μέρα στο 2ο ΕΠΑ.Λ., αναδεικνύοντας πως η ελληνική γλώσσα, παρά τις αλλαγές της στον χρόνο, συνεχίζει να εκφράζει συναισθήματα, βιώματα και κοινές ανθρώπινες εμπειρίες.
Στη συνέχεια παρουσιάζονται χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τις αφηγήσεις των παιδιών:
Επιτέλους Λύκειο! Πρώτη μέρα στο ΕΠΑΛ, μια αγχωτική εμπειρία σε ένα καινούριο περιβάλλον. Εκείνο το πρωί είχα σηκωθεί νωρίς για να μην χάσω το λεωφορείο…Είμαι ευγνώμων που επέλεξα το ΕΠΑΛ, διότι δεν περίμενα να εξελιχθούν τόσο όμορφα τα πράγματα! Δ.Ε.
Ήταν περίεργο να αλλάζω σχολείο μετά από τρία χρόνια. Όλη μου η παρέα είχε σκορπίσει , θα ήθελα να την είχα όλη μαζεμένη εδώ…Λ.Γ.
Όταν πρωτοείδα το σχολείο μου φάνηκε τεράστιο! Ζ.Ε.
Την πρώτη μου μέρα στο 2ο ΕΠΑΛ την θυμάμαι ακόμα, ήταν γεμάτη με θετικά, αλλά και αρνητικά συναισθήματα. Όταν ξύπνησα το πρωί ένιωθα άγχος και φόβο. Σκεφτόμουν πως μεγαλώνω και δεν έχω πολύ χρόνο να είμαι παιδί, αλλά αποφάσισα να αφήσω τα αρνητικά συναισθήματα και απλά να το ευχαριστηθώ. Ετοιμάστηκα, έβαλα ένα μαύρο μπλουζάκι και ένα μαύρο τζιν , τα βραχιόλια μου και τα παπούτσια μου και πήγαμε με την αδερφή μου στην στάση…Κ.Ι.
Η πρώτη μέρα στο ΕΠΑΛ ήταν όπως όλες οι άλλες χρονιές στο σχολείο, με την διαφορά ότι ήταν τόσα πολλά παιδιά και εγώ δεν ήξερα σχεδόν κανένα!...Μη γνωρίζοντας τι έπρεπε να κάνω κοιτούσα γύρω μου με απορία. Όλα τα μεγαλύτερα παιδιά ήξεραν πού πάνε και τι κάνουν, σε αντίθεση με μένα…Η δεύτερη μέρα με βρήκε έτοιμη! ¨Ήξερα τι έπρεπε να κάνω, είχα ήδη προσαρμοστεί!. Δ.Ζ.
Την πρώτη μέρα στο ΕΠΑΛ ήμουν αγχωμένος, γιατί δεν ήξερα πολλά παιδιά. Όταν έφτασα, είδα πολλά παιδιά με το κινητό στο χέρι, και χάρηκα, επειδή φαντάστηκα ότι θα επιτρέπεται! Έκανα λάθος… Γ.Δ.
Όταν μας χώρισαν σε τμήματα διαπίστωσα πως δεν γνώριζα κανέναν και ένιωσα άγχος. Όμως δεν έχει σημασία, διότι τους γνώρισα αργότερα! Π.Ι.
Οι συμμαθητές μου μού φάνηκαν περίεργοι στην αρχή. Ήταν πολύ θορυβώδεις! Και τώρα είναι…Χ.Κ.
..Πήρα μια ανάσα και είπα θα τα καταφέρω. Και όντως,το έκανα! Ρ.Κ.
Το πιο αγχωτικό όμως ήταν ότι μετά από τρία χρόνια στο ίδιο σχολείο θα έπρεπε να βρεθώ σε ένα άλλο, πιο μεγάλο, με διαφορετικές απαιτήσεις. Ένιωθα λίγο χαμένη… Ε.Τ.
Οι υπεύθυνες καθηγήτριες : Μαρία Κωνσταντινίδου, Βίβιαν Τσαγκαλή
